In de zomer van 1943 slenterden er, naast Duitse soldaten, plotseling ook 1500 Brits-Indische soldaten door de straten van Zandvoort. Donkere soldaten gehuld in khaki tropenuniformen en meestal getooid met vrolijk gekleurde tulbanden, de Wehrmachtsadelaar op de borst en op de arm een mouwschild.

                     
        Over een groen, wit en oranje achtergrond springt een tijger met gestrekte poten.
                 Het waren de soldaten van het “Legion Freies Indiën”.
 
         Groepsfoto van een aantal leden van het Legion “Freies Indiën” in de Zandvoortse duinen
                                      Foto: Collectie Arie Koper

Twee jaar eerder vochten deze soldaten nog in het Engelse leger tegen het Duitse Afrika korps in Libië, waar ze tijdens de opmars van de toen nog generaal Rommel, krijgsgevangen werden gemaakt. Ze kregen een ongebruikelijk voorstel van de Duitse overwinnaars. Ze konden in krijgsgevangenschap blijven of dienst nemen in het Duitse leger om zo aktief te vechten tegen de Britse overheerser in hun vaderland India. Ruim 3000 voornamelijk jonge soldaten kozen voor het Duitse leger en zwoeren, na een zware militaire training in Duitsland, trouw aan Adolf Hitler.

Het Indische legioen waar de soldaten deel van uitmaakten, was het geesteskind van de Indiase vrijheidsstrijder Bose, die al jaren tegen de Engelsen in India strijd leverde. Bose en Hitler hadden een pact gesloten. Het “Indische legioen” zou in Duitse dienst de Engelsen bestrijden en zouden in ruil voor hun diensten na een Duitse overwinning de onafhankelijkheid verkrijgen. In werkelijkheid was Hitler nooit van plan om dit werkelijk te doen. Voor hem was het legioen een prima public relations stunt om aan de Engelsen te tonen dat er 3000 van hun soldaten naar zijn leger waren overgelopen.
 
    Groepsfoto van een aantal leden van het Legion “Freies Indiën” in Zandvoort. Foto: Collectie Arie Koper

De 3000 soldaten werden tussen mei en september 1943 ondergebracht op Zandvoort en Texel waar ze als kustbewakingseenheden fungeerden. Bij de burgerbevolking waren ze geliefd. Dit had te maken met het feit dat ze Engels spraken, afwijkende uniformen droegen en Rode Kruis pakketten ontvingen, een erfenis uit hun krijgsgevangenschap. Deze pakketten deelden ze met de bevolking in ruil voor wat gezelligheid en vriendschap.

De 1500 in Zandvoort gestationeerde soldaten waren gelegerd in de bunkers van het Kostverloren wandelpark en de nabij gelegen Amsterdamse vakantiekolonie. Een groot aantal van hen werd door het slechte weer ernstig ziek en de soldaten verlieten na een half jaar Nederland weer. In 1945 werden ze door de Amerikanen in Frankrijk gevangen genomen en naar India teruggestuurd.
Ze hadden gegokt en verloren...
             
       Groepsfoto van een aantal leden van het Legioen “Freies Indiën” in Zandvoort. Foto: Collectie Arie Koper

Indien u als lezer meer informatie heeft over het Legioen “Freies Indiën” in Zandvoort, dan zou ik dat graag vernemen. Iedere reaktie zal zorgvuldig worden behandeld; het blijkt dat nogal wat leden van dit legioen in Zandvoort onbedoeld voor nakomelingen hebben gezorgd. Wilt u uw verhaal kwijt, stuur dan svp een mailtje naar info@donderduinen.nl onder vermelding van “reaktie Donderduinen Brits Indie”